Veel zwerfsteenignimbrieten in ons land zijn ontstaan uit de afzettingen van pyroklastische stromen, ook wel gloedwolken genoemd. Deze waren het product van zeer heftige en verwoestende, vulkanische uitbarstingen. deze uitbarstingen teisterden lang geleden in het Precambrium delen van wat nu Scandinavië is. Minder bekend is dat ignimbrieten ook veel voorkomen op sommige Canarische eilanden, Gran Canaria voorop.


 

Als over porfieren gesproken wordt, kwartsporfieren voorop, dan hebben we het in veel gevallen over ingnimbrieten. Sommige porfieren zijn door hun karakteristieke structuur zelfs direct als ignimbriet te herkennen. Maar om te zeggen dat porfieren met een duidelijke ignimbrietstructuur veel voorkomen? Nou nee, dat valt tegen. Een zoekdag is echt geslaagd als je een mooie zwerfsteen vindt met een duidelijke 'eutaxietische' structuur. Maar, wat zijn ignimbrieten eigenlijk voor gesteenten?


 

 

Rodeoostzeeporfier_ignimbritisch_-_Ellertshaar_Dr
Rode Oostzeeporfier - Zwerfsteen van Ellertshaar (Dr.). Deze kwartsporfier toont de eutaxietische ignimbrietstructuur bijzonder fraai. Met dit karakteristieke beeld in gedachten, herkennen we elders op de wereld ook andere ignimbrieten, zoals die op de Canarische eilanden.

 


 

Ignimbrieten zijn in de eerste plaats vulkanieten, gesteenten dus van vulkanische oorsprong. Ook buiten Scandinavië zijn van talrijke plaatsen ignimbrieten bekend. Deze vulkanieten zijn van alle tijden. Als zwerfsteen zijn de meeste ignimbrieten ruim 1,5 miljard jaren oud, maar ze verschillen nauwelijks van ignimbrieten die pas 'gisteren' zijn ontstaan. Het is daarom voor liefhebbers van vulkanische gesteenten interessant te weten dat mooi getekende ignimbrieten veelvuldig

voorkomen op de Canarische eilanden. Deze eilanden

met een klimaat dat wel eens als ‘eeuwige lente’ wordt aangeduid, liggen in

de Atlantische Oceaan voor de kust van Marokko. Dankzij het milde klimaat,

zon, zee en strand is deze archipel al tientallen jaren lang ’s zomers en ook in

het winterhalfjaar in trek bij toeristen.


 

 

spanje-lanzarote-kaart

 


 

De beperkende factor bij het zoeken naar ignimbrieten op de Canarische eilanden

is het meenemen ervan. De Canarische eilanden zijn

voor de meesten alleen vliegend te bereiken.

Het meenemen van bagage is beperkt en onderworpen aan de grillen van luchtmaatschappijnen, waarbij het woord gratis steeds minder vaak te horen valt. Voor een amateurgeoloog is het vaak onthutsend te vernemen hoe weinig er meegenomen mag worden. Ben je dan ook nog liefhebber van gesteenten dan is enige vindingrijkheid wel op zijn plaats.


 

 

Gran_Canaria_centraal_gedeelte_met_Roque_Nueblo
Centrale deel van Gran Canaria met op de achtergrond de karaktertistieke punt van Roque Nueblo. Het vulkanische landschap op Gran Canaria is sterk geërodeerd. Het resultaat is een ruig landschap met diepe en soms brede valleien (barranco's) en steile en grillige graten en rotspieken .

 

 

Een vulkanische oorsprong
De Canarische eilanden liggen zo zuidelijk dat ze te maken hebben met

passaatwinden. Deze vrijwel permanent uit het noordoosten waaiende wind

maakt dat de zuid- en zuidwestzijde van de grotere eilanden in de wolken-

en regenschaduw liggen. Het gevolg is een gortdroog, halfwoestijnlandschap,

dat een opvallend contrast vormt met de veel vochtiger, groene noordkant van

de eilanden.

Alle eilanden danken hun ontstaan aan vulkanisme. Dat ze zo dicht bij

elkaar in de  oceaan liggen, is te danken aan een merkwaardige geologische ‘afwijking’.

Onder de zeebodem bevindt zich vermoedelijk een ‘hotspot’. Uit de diepte van

de aardmantel welt basaltisch magma naar boven. Dit magma verzamelt zich

aan de onderkant van de oceanische aardkorst in een aantal kleine en grotere

magmareservoirs, die van tijd tot tijd tot uitbarsting komen. En dat al vele miljoenen jaren lang.


 

 

Gran_Canaria_satellietopname
Gran Canaria. Satellietfoto van het cirkelvormige vulkaaneiland. Vooral het zuid- en zuidwestelijke deel van het eiland is sterk ingesneden door diepe valleien, die men barranco's noemt.

 


 

De karige begroeiing op de zuidkant van de vulkanische eilanden maakt dat

de landschappen daar in feite een één groot geologisch en vulkanologisch

openluchtmuseum vormen. De landschappelijke decors met hun grillige

rotspartijen en ravijnen zijn zeer wisselend, zowel in structuur als in kleur.

Op vrijwel alle eilanden in de archipel komen ignimbrieten voor.
 Vooral oin het zuiden van Gran Canaria komen in de barranco's 

in droge rivierbeddingen rolstenen en zwerfblokken van fraai getekende ignimbrieten bij

honderden voor. De meeste komen van hogerop uit het

centrale deel van het eiland. Sommige hebben in de loop van de tijd een

kilometers lang transport ondergaan. Zijn het daarmee dan ook zwerfstenen? Strikt genomen

niet. Ze zijn van lokale herkomst met het moedergesteente kortbij. Wel kun je deze rolstenen goed vergelijken met onze zwerfstenen van ignimbriet. De overeenkomsten zijn soms frappant.


 

 

Tenerife_met_Teide_op_achtergrond
Tenerife met op achtergrond de vulkaan Teide. Deze vulkaan rijst ca.1500 meter hoog boven de caldera uit. Deze caldera is ontstaan na meerdere, enorme uitbarstingen waarbij er een ca. 20 km. brede instortingskrater (caldera) is ontstaan. Op de bodem ervan vormde zich in de loop van de tijd een nieuwe vulkaan. De 'staafjes' op de vulkaanhelling zijn de masten van de kabelbaan, waarmee men tot ca. 100 m onder de top komt. De caldera (Las Canadas) is grotendeels vlak met hier en daar grillige rotspartijen van voornamelijk trachietische gesteenten. Het zijn restanten die overbleven na de uitbarsting. In het midden is nog een gedeelte van een roestig verweerd lavaveld te zien van bloklava.

 


 

Vergeleken met de eilanden in de buurt (Tenerife, Palma en Gomera) komen

vooral op Gran Canaria op uitgebreide schaal ignimbrietafzettingen voor.

Nergens in de archipel zijn ze zo goed ontsloten en komen ze in een zo grote

variatie voor als juist daar. Het aantal ignimbriettypen is groot. Niet

alleen qua uiterlijk verschillen ze sterk van elkaar, ook in samenstelling bestaat

er variatie, hoewel dit laatste aspect voor de gewone, stenenzoekende toerist

nauwelijks een rol speelt. Met een zakloepje kom je niet ver.

Naast ignimbrieten kent Gran Canaria nog tal van andere vulkanische gesteenten.

Zo zijn er allerlei soorten of beter typen basalt te vinden. Hetzelfde geldt voor fonoliet, een aan

kiezelzuur onderverzadigd gesteente, trachiet enz. Bijna allemaal vormen ze

lava- en tufgesteenten, met zoals gezegd daarbij een hele reeks

ignimbrieten. Uit diepere delen van het vulkaanlichaam zijn meer grofkorrelige

gesteentesoorten afkomstig. Ze hebben het karakter van gabbro,

syeniet en foyaiet. Deze laatste is een nefeliensyeniet. Heel merkwaardig dat je soms op de eilanden rolstenen van syeniet vindt, die sprekend op Nordmarkiet lijken. Nordmarkiet is een zwerfsteensyeniet afkomstig uit het aan syenieten zo rijke Oslogebied in Zuid-Noorwegen. Deze dieptegesteenten zijn voornamelijk te vinden als insluitsel

in vulkanisch gesteente of komen voor als losse rolsteen op de bodem van diep uitgesleten ravijnen, die men daar barranco's noemt.


 

 

gran_canaria_map

 

 

Het vulkanisme op Gran Canaria
Gran Canaria is vanuit de lucht bijna rond en rijst als een vlakke koepel uit het

oceaanwater omhoog. Het eiland is een schildvulkaan die duizenden meters diep

op de oceaanbodem geworteld is. Het vulkanisme op Gran Canaria is sinds het

Mioceen (Tertiair) al een slordige 15 miljoen jaar actief. Hoewel het eiland

door de gemiddelde toerist niet met een vulkaan in verband gebracht wordt, is

het vulkanisme op Gran Canaria overal aanwezig en zeker niet ‘dood’, zoals vaak

beweerd wordt. Bij de meeste vulkanen op aarde wisselen in de loop van hun

bestaan actieve perioden af met minder actieve perioden. Op Gran Canaria is dit

niet anders. De laatste uitbarstingen dateren van enige duizenden jaren terug.

Dit gebeurde vooral in het noordoosten van het eiland in een gebied rond de stad

Telde en de hoofdstad Las Palmas. Verspreid in het landschap daar liggen tientallen

roestbruine, basaltische slakkenkegels.


 

 

Slakkenvulkanen_bij_Telde_Gran_Canaria Basaltische_slakken_Los_Montes_bij_Telde_Gran_Canaria
Landschap met slakkenvulkanen bij Telde in het noordoosten van Gran Canaria. Deze vulkaankegels zijn in historische tijd gevormd. De meeste dateren van enkele duizenden jaren geleden. Slakkenvulkanen bestaan uit basaltisch materiaal. Uitgeworpen klodders en slierten lava stolden gedurende hun luchtreis niet helemaal waardoor ze bij het neerkomen vervomden en aan elkaar sinterden.

 


 

De vulkanische geschiedenis van Gran Canaria begon zo'n 14.5 miljoen en 14.1 miljoen jaar geleden met de vorming van een

vlakke schildvulkaan op de bodem van de Atlantische Oceaan. In een

viertal fasen werden vooral basalten geproduceerd (de Güigüi- en Hogarzales-

formaties). Deze actieve, basaltische periode werd gevolgd door een langdurige

fase waarin zeer heftige uitbarstingen optraden, vergezeld van pyroklastische stromen.



Gedurende bijna 5 miljoen jaar werd door een serie opeenvolgende pyroklastische

stromen een geweldige hoeveelheid los vulkanisch materiaal over de wijde omgeving

uitgestoten. Hierbij ontstond tussen 14,1 en 13,3 miljoen jaar de twintig kilometer

brede Caldera de Tejeda, een enorme instortingskrater waarvan de restanten het

landschap van het centrale deel op Gran Canaria bepalen.

 
Er zijn in die periode twee reeksen ignimbrieten ontstaan, die in samenstelling

van elkaar verschillen. De meest bijzondere daarvan is de Formatie van Mogan met minstens 15 afzonderlijke

ignimbrietafzettingen van vooral van rhyolietische samenstelling.

Deze ignimbrieten zijn in het westen en in het noordwesten van het eiland, vooral

tussen de plaatsen Mogan en San Nicolas prachtig ontsloten.


 

 

Grijsgroene_tufafzettingen_bij_Azulejos_de_Inagua_Tasarte Fonolitische_ignimbriet_landschap_bij_Arguineguin_Gran_Canaria
Vooral in het zuiden en zuidoosten van Gran Canaria zijn op uitgebreide schaal ignimbrietafzettingen aanwezig. Ze zijn deels van rhyolietische samenstelling, zoals tussen de plaatsen Mogon en San Nicolas. Halverwege bij Fuente de Los Azulejos de Inagua zijn fraaie, blauwgroen gekleurde, slecht verkitte ignimbrieten en tuffen ontsloten. De blauwgroene kleur heeft niets met koper te maken. De kleur is het gevolg van hydrothermale omzetting waarbij chloriet en epidoot zijn ontstaan. Deze kleuren het gesteente groenachtig. In de omgeving van Arguineguin in het zuiden van Gran Canaria zijn in de gelijknamige barranco op diverse plaatsen fraaie ontsluitingen te zien in fonoliet-ignimbriet.

 

 

Fuente de Los Azulejos de Inagua

Een 'must' op Gran Canaria is een bezoek aan de prachtige blauwgroene 'kopertuffen' bij Tasarte.

Ze zijn langs de hoofdweg van Mogan naar San Nicolas prachtig ontsloten bij

Fuente de Los Azulejos. Parkeren is geen probleem en 'een terrasje pikken'

ook al niet. De diep blauwgroene, versinterde tufafzettingen zijn al

van verre zichtbaar. Het is een zeer fotogenieke plek. De opvallende kleur

maakt dat deze afzetting ook verderop richting San Nicolas, hoog in de bergwand,

goed te vervolgen is. 


 

Bij Fuente de Los Azulejos de Inagua zijn daarnaast ook prachtige compacte en fraai

gekleurde ignimbrieten langs de weg ontsloten. Te voet zijn de rose

gesteenten makkelijk te bereiken en te bemonsteren. Ze zijn een paar honderd

meter voorbij het restaurant direct langs de weg ontsloten.


 

 

Ignimbriet-_en_tufafzettingen_bij_Los_Azulejos_Tasarte_Gran_Canaria Tuf-_en_ignimbrietafzettingen_bij_Azulejos_de_Inagua_Tasarte
Tuf- en ignimbrietafzettingen van Fuente de los Azulejos de Inagua, een paar kilometer westelijk van de plaats Mogon. Op deze locatie zijn fraaie rhyolitische ignimbrieten ontsloten. De fraaie kleuren zijn te danken aan hydrothermale omzetting. De opvallend gekleurde blauwgroene tufafzetting is in de richting van San Nicolas, hoog in de rotswand op veel plaatsen te vervolgen. De gelaagde structuur in de rotswand en de bruine rotspartijen boven de gekleurde tufafzetting zijn keiharde ignimbrieten.
Rhyolitische_ignimbriet_bij_Azulejos_de_Inagua_Tasarte_ Rhyolitische_ignimbriet_detail_bij_Azulejos_de_Inagua_Tasarte
Rhyolietische ignimbriet met talrijke insluitsels van gesteentefragmenten. Deze ignimbriet is pal langs de weg, enige honderden meters voorbij Fuente de los Azulojos de Inagua, ontsloten. De typische ignimbrietstructuur valt vooral van dichtbij goed waar te nemen. De donkere vlekken zijn brokstukken gesteente die destijds bij de uitbarsting meegesleurd werden en samen met het fijnere materiaal werden afgezet. De gekleurde rand om de steenbrokken zijn reactieranden.

 


 

Schuin tegenover hetzelfde restaurant kunnen de vulkanische afzettingen

beklommen worden, tenminste als we de koperkleurige afzetting van dichtbij

willen bekijken. Het gesteente zelf ligt in brokstukken onder aan de helling

en is makkelijk te verzamelen. Het gesteente is poreus en doorgaans zwak verkit.

Met koper heeft de kleur in het gesteente niets te maken, ondanks de verzekering

van de uitbater van het restaurant dat dit wel het geval is. De kleuren zijn veroorzaakt door hydrothermale omzetting.


 

Op dezelfde plaats is een keihard, splinterig brekend en fraai gelaagd rode

ignimbrieten te verzamelen. Het gesteente heeft een rhyolietische

samenstelling. Al met al is deze locatie bij Fuente de Los Azulejos een plaats die de

geologisch geïnteresseerde toerist zeker niet mag overslaan.


 

 

Ignimbriet_-_Azulejos_de_Inagua_Tasarte_Gran_Canaria Rhyolitische_ignimbriet_-__Azulejos_de_Inagua_Tasarte_Gran_Canaria
Rhyolietische ignimbriet van Azulejos de Inagua. Opvallend zijn de licht golvende slierten en banden (fiamme) van waarschijnlijk vrij grote puimsteenbrokjes. Na de afzetting van het gloeiend hete materiaal zijn deze tot strepen vervormd. Rhyolietische ignimbriet van Fuente de Los Azulejos de Inagua. Het monster is geslagen direct onder de blauwgroene tufafzetting. Het is een zeer dichte, bijna helleflint-achtige ignimbriet met een fraaie 'stromingsgelaagdheid'.

 


 

De tweede serie ignimbrieten is meer fonolietisch van aard, d.w.z. de samenstelling van het

oorspronkelijke magma was SiO2-armer, waardoor er naast kaliveldspaat ook

veldspaatvervangers (foïden) zijn gevormd. Een bekend type foïd is het mineraal

nefelien, dat als bestanddeel in enkele Zuid-Noorse syenieten bij

zwerfsteenliefhebbers goed bekend is. Deze tweede serie uitbarstingen vat men samen

onder de Formatie van Ayagauras. De reeks bestaat uit minstens zes afzonderlijke

ignimbrietafzettingen. De vorming dateert uit de periode van 13,3 tot 8,6 miljoen

jaar geleden.


 

 

Ignimbrietafzettingen_bij_Montana_de_Ladata__Maspalomas_Gran_Canaria _Ignimbriet_op_lapillituf_boven_Barrancuillo_Andres_Barranco_de_Arguineguin
In het gortdroge landschap in het zuiden van Gran Canaria tekenen de donkere ignimbrietafettingen zich duidelijk af in de rotswanden. Lichtkleurige ignimbriet bij Barranquillo Andrés in de Barranco de Arguineguin. De hitte van het vulkanische materiaal waaruit na verloop van tijd de ignimbriet ontstond heeft de onderliggende vulkanische afzetting verbrand. Vandaar de typisch oranjebruine kleur ervan.


 

 

Ignimbrieten uit de Formatie van Ayagauras vinden we vooral in het zuiden en

zuidwesten van het eiland. Met name langs de kustweg tussen Arguineguin en

Puerto de Mogan zijn ze over kilometers lengte prachtig ontsloten. Ignimbrieten

domineren ook de oostwand van de grote Barranco de Fataga, die in zijn volle

lengte met de auto te berijden is.



Een andere fraaie route met veel ignimbrieten is de weg van Arguineguin door

de Barranco de Arguineguin richting Barranquillo Andrés. Na een kleine twee

kilometer versmalt het dal waarbij vooral links van de weg in de rotsen prachtige ,

ietwat poreuze ignimbrieten ontsloten zijn. In de droge rivierbedding liggen vele honderden

rolstenen van ignimbrieten die van hogerop afkomstig zijn.



Verder landinwaarts komen we nog meer geologisch fraaie ontsluitingen tegen.

Ook voorbij El Palmarete zijn bijzonder

fraaie ignimbrietafzettingen te zien. Op een paar plaatsen worden deze

afgedekt door afzettingen van conglomeraat, ontstaan

uit modderstromen en steenlawines. Ze bevatten enorm grote,

afgeronde steenblokken. Heel imposant om te zien en om te beseffen dat

dergelijke moddermassa’s zulke zware steenblokken moeiteloos kunnen

transporteren. De ontsluitingen in de ignimbriet zijn nog tamelijk vers, waardoor de structuren

in de gesteenten nog heel goed te zien zijn. Het is heel makkelijk om daar

vandaan een paar fraaie handstukken mee te nemen. Een hamer is echter wel wenselijk.


 

 

Lahar_op_ignimbriet_-__El_Palmarete_Barranco_de_Arguineguin Laharafzetting_boven_El_Palmarete_Barranco_de_Arguineguin
Modderstroomafzetting op ignimbriet bij El Palmarete, Barranco de Arguineguin. De enorme hoeveelheden stoom die bij een heftige vulkaanuitbarsting vrijkomen, stijgen op tot hoog in de atmosfeer. Daar condenseert de waterdamp tot regenwolken met als gevolg hevige slagregens. Het regenwater vermengt zich met het losse vulkanische materiaal waardoor modderstromen ontstaan. Deze lahars richten vaak enorme verwoestingen aan. Door hun grote soortelijke massa nemen ze talrijke, ook zeer grote steenbrokken mee. Laharafzetting van dichtbij. Het afzette materiaal vertoont geen spoor van sortering - El Palmarete, Barranco de Arguineguin.


 

 

Bepaald indrukwekkend is Barranco de Fataga. Volg vanuit

Maspalomas/Playa del Ingles de weg naar Fataga. Na een paar

kilometer ligt links van de weg een 'Mirador', vanwaaruit je een prachtig uitzicht

hebt op de grote vallei met zijn verschillende vulkanische afzettingen. 

Ignimbrietafzettingen, maar ook fonolietlava’s tekenen zich duidelijk af in

de rotswanden van de vallei.


 

 

Barranco_de_Fataga_panorama_-_Gran_Canaria
Panoramafoto van de Barranco de Fataga, in het zuiden van Gran Canaria. De kijkrichting is noord. De barranco verloopt van schuin links beneden naar rechtsboven. Helemaal achteraan zijn indrukkende voorbeelden zichtbaar van bergstortingen. Rijdende in de richting van Fataga, komt u er vanzelf langs.

 


 

De steile rotswand aan de overzijde van de barranco laat nog iets anders zien. 

Vooral op de achtergrond, richting Fataga is dit duidelijk zichtbaar.

In het verleden zijn grote delen van de vulkanische barrancowand door de

zwaartekracht afgebroken en in het dal gestort. Enorme puinhellingen

zijn er het resultaat van. Dat het tamelijk lang moet zijn geleden is te

zien aan de typische roestbruine kleur van het puin.


 

 

Ignimbrietafzettingen_boven_Fataga_-_Gran_Canaria
Hoog in de rotswanden bij Fataga zijn de opvallend horizontale, donker gekleurde ignimbrietafzettingen duidelijk te zien.

 


De dikte van de afzonderlijke ignimbrietlagen op Gran Canaria variëert van

1,5 tot meer dan 40 meter. Het mooist en ook het meest compact zijn de

ignimbrieten langs de weg boven Fataga, halverwege San Bartolomé de

Tirajana. De gloedwolkafzetting bereikt daar zijn grootste dikte. Het

gesteente is sterk versinterd en bezit doorgaans een prachtige, sterk

afgeplatte fiamme-structuur.


 

 

Fonolitische_ignimbriet_-_Punta_de_la_Guancha Ignimbriet_met_insluitsel_van_porfirische_fonoliet_-_Punta_de_Guancha
Voorbij Fataga richting San Bartholomé zijn langs de weg fraaie ontsluitingen in allerlei ignimbrieten te zien. Opvallend zijn de lange smalle fiammes in het gesteente. Ze ontstonden uit brokstukken puimsteen die door de hitte en het gewicht van het bovenliggende materiaal lensvormig platgedrukt werden. Ignimbriet met een insluitsel van porfirische fonoliet.Goed te zien is dat het van oorsprong losse vulkanische materiaal door compactie samengedrukt is. De laagjes smeren zich a.h.w. om het gesteentefragment heen.

 


 

In totaal is er in de lange vulkanische geschiedenis op Gran Canaria uit de Tejeda caldera

een slordige 1000 km3 materiaal uitgestoten, dat in een dikte van soms meer

dan 500 m over de oude lava’s van de basaltische schildvulkaan is komen te

liggen en voor een belangrijk gedeelte ook in het omringende zeegebied is

afgezet. Erosie heeft in de loop van de tijd een flink deel van deze vulkanische

gesteenten opgeruimd. Dit is duidelijk te zien aan de diepe en vaak ook brede

valleien waardoor het eiland doorsneden wordt. Vanuit de lucht valt het

radiaire patroon van deze barranco’s bijzonder goed te zien. Deze diepe erosiegeulen op de hellingen van de vulkaan,

verbreden zich zeewaarts tot brede, diepe valleien.



Overal in het gebied zijn onderaan de rotswanden en vooral in de droge

rivierbeddingen prachtige handstukken en rolstenen van ignimbriet te vinden.

Ze zijn in alle stadia van compactie en versintering te vinden. Het mooist 

zijn dichte ignimbrieten. Deze tonen de karakteristieke

fiamme-structuur het duidelijkst.



 

Hieronder volgen een aantal voorbeelden van ignimbrieten die op

Gran Canaria verzameld zijn.


 

 

Ignimbriet_-_Los_Sitios_de_Arriba_Fataga_Gran_Canaria Fonolitische_ignimbriet_-_Maspalomas_Gran_Canaria
Ignimbriet - Los Sitios de Arriba, Barranco de Fataga, Gran Canaria. Losse rolsteen van fonolietische ignimbriet met talrijke insluitsels van omgezette fonoliet. Sommige insluitsels zijn door de hitte plastisch vervormd. - 'Zwerfsteen' van Maspalomas, Gran Canaria.
Fonolitische_ignimbriet_-_Arguineguin_Gran_Canaria Ignimbriet_fonolitisch_-__El_Barranquillo_Andres_Gran_Canaria
Fonolietische ignimbriet met duidelijk fiamme-structuur - Barranco de Arguineguin, Gran Canaria. Fonolietische ignimbriet - Barranquillo Andrés, Barranco de Arguineguin, Gran Canaria.
Fonolitische_ignimbriet_-_Montana_la_Data_El_Tablero_Gran_Canaria Fonolitische_ignimbriet_3_-_Arguineguin_Gran_Canaria
Ignimbriet met talrijke plastisch vervormde gesteentebrokken en kleine lichtkleurige fiamme - Montana de la Data, El Tablero, Gran Canaria. Zeer dichte, dungelaagde 'lava' van fonolietische ignimbriet - Barranco de Arguineguin, Gran Canaria.
Ignimbriet_met_insluitsel_van_fonoliet_-_Montana_de_la_Data_Gran_Canaria Fonolitische_ignimbriet_3_-_Puerto_Rico_Gran_Canaria
Lichtkleurige, slecht verkitte ignimbriet met insluitsel - Montana de la Data, El Tablero, Gran Canaria. Fonolietische ignimbriet met fraaie fiamme-structuur - Puerto Rico, Gran Canaria.
Ignimbriet_in_Barranco_de_Arguineguin Ignimbriet_fonolitisch_-_Punta_de_Guancha_Gran_canaria
Ignimbriet met fiamme en uitgewalste steenfragmenten - Barranco de Arguineguin, Gran Canaria. Fonolietische ignimbriet met uitzonderlijk lange fiamme - Punta de la Guancha, Gran Canaria.

 








 

 

 

 

 
 
© 2010-heden Kijkeensomlaag.nl
Flag Counter